Diamonds Award – Mooiste dierenverblijf

Jaaaaaaaa trots zijn we !!!

Het mooiste dierenverblijf van Nederland en België voor Rimbula…

Wildlands heeft de Diamonds Award daarvoor binnen…

LEES MEER

Het is de eerste keer dat Wildlands en Diamond ThemePark Award wint. Directeur Frankwin van Beers hierover: ‘We zijn de afgelopen twee jaar vaker genomineerd, maar hebben nog nooit een award in de wacht gesleept. We zijn ontzettend blij met de waardering en trots op deze award voor Rimbula.”

Die trots delen wij uiteraard van ♥-e !!

Advertenties

Emmen Maakt Het Mee “favorieten van Emmenaren”

DANIËLLE HOITING: WILDLANDS ADVENTURE ZOO EMMEN

Vanaf het moment dat ze de maquette van Wildlands zag, was Daniëlle Hoiting uit Emmen nieuwsgierig naar het nieuwe dierenpark. Sinds de opening komt ze er dagelijks en elke keer ontdekt ze iets nieuws. Haar enthousiasme over Wildlands deelt ze graag. Ze vertelt waarom het park zo uniek is én heeft een gouden tip voor bezoekers.

“Geen dag in Wildlands is gelijk,” begint Daniëlle. “De bloemen bloeien, er worden dieren geboren en er komen nieuwe dieren bij. De verschillende thema’s – Jungola, Serenga en Nortica – zijn mooi uitgewerkt. Het hele verhaal klopt. De sfeer is fijn en ik maak veel contact met de andere bezoekers. Een bezoek aan Wildlands is een vast onderdeel van mijn dag geworden dat nooit verveelt.”

Gouden tip
De dieren in Wildlands leven zo veel mogelijk volgens hun natuurlijke ritme, hebben veel ruimte om zich heen en kunnen zich – als ze willen – even onttrekken aan het publiek. Juist dat vindt Daniëlle een pluspunt. “De dieren staan centraal en wij zijn als bezoeker te gast. Daardoor moet je goed de tijd nemen en goed kijken. Mijn advies aan mensen is dan ook: leg je telefoon weg en ga op ontdekkingstocht. Rust even uit op een bankje en kijk eens rond wat je allemaal ziet. Wanneer je met je volle aandacht erbij bent zie je zo veel bloeien, bewegen en kruipen. Zelfs de kleinste mieren op de grond ontgaan je dan niet.”

Ritme van de dieren
Als je zoals Daniëlle vaker in het park komt, ontdek je de leefritmes van de dieren. “Ze gedragen zich per tijdstip van de dag anders. ’s Morgens rond 10.00 uur zijn de ijsberen actief, dan zie je ze spelen en door de modder rollen. Rond 13.00 uur worden de maki’s wakker en kruipen ze naast je op een bankje. Om 14.00 uur gaan de olifanten het water in. Ik weet inmiddels precies wanneer ik waar moet zijn!”

Leg weg die telefoon, zet je zintuigen op scherp en ga op ontdekkingstocht! 

Zintuigen op scherp
Het hele park is goed toegankelijk voor rolstoelgebruikers. Toch komt Daniëlle het liefst in Jungola, omdat je daar zo fijn kunt zitten. “Vanaf hier zie ik de vogels vliegen, de gibbons schreeuwen en de bruinkopslingerapen slingeren. Terwijl ik zit te relaxen, doen mijn ogen en oren het werk. Olifanten, gekko’s, anolissen: er komt van alles voorbij. Of je ’t gelooft of niet, ik vind het elke keer weer spannend wat ik allemaal tegenkom. Het is echt een belevingspark.”

Uit haar enthousiasme blijkt dat Daniëlle nooit uitgekeken raakt in het park. De duizenden foto’s die ze inmiddels heeft gemaakt zijn daarvan het bewijs: “Elke dag gaat de camera mee. De foto’s die ik maak, deel ik via ons weblog en Facebook. In Wildlands voel ik me vrolijk, rustig en ontspannen. Ik geniet ervan om dat met anderen te kunnen delen en hen aan te moedigen om ook op avontuur te gaan!”

Handig om te weten
Wildlands is het hele jaar van 10.00 tot 17.00 uur geopend. In de zomer zelfs een uurtje langer. Kijk op de site van Wildlands voor meer informatie.

Wildlands Adventure Zoo Emmen een bezoek waard

Geplaatst op zaterdag 21 april 2018 14:56 Hoogeveensche Courant
  • Mauk wordt goed in de gaten gehouden door moeder en tante. © Hero Moorlag

Emmen – Natuurcorrespondent Hero Moorlag vertelt wekelijks in de rubriek Groen & Doen over uiteenlopende onderwerpen op het gebied van flora en fauna. Deze week: Wildlands.

Geen kleine hokken met tralies en plekken waar de stank van mest en urine je de adem beneemt. Wildlands Adventure Zoo in Emmen is een vernieuwde dierentuin en zo opgezet dat alle dieren voldoende bewegingsruimte hebben in nagebootste biotopen.

Vooral voor kinderen is deze zoo echt een avontuur. Een dagje Wildlands vraagt om herhaling. De tropische vlindertuin in het voormalige Noorder Dierenpark is in Wildlands bewaard gebleven. Alleen hier al kun je uren doorbrengen om vlinders te fotograferen en het wonder van het uitsluipen uit een pop te zien. Pech heb je, als de lens door de vochtige warmte beslaat op het moment dat je een vlinder goed in beeld hebt. Het boottochtje door een heus oerwoud moet je eigenlijk twee keer doen. Onderweg is te veel te zien om alles goed in je op te nemen. Olifantje Mauk is met Pasen geboren en zonder problemen opgenomen in de kudde van negen Aziatische olifanten. Het is aandoenlijk te zien hoe hij door moeder Mingalar Oo, 26 jaar geleden zelf in Emmen geboren, en een tante wordt beschermd.

Apenrots

De apenrots ligt in de blakerende zon. Wat een gigantisch bouwwerk met aan de voet een strand en een waterpartij. Het aantal jonge bavianen is groot en kan tot overbevolking leiden. Er zijn mensen die hun gezicht afwenden bij het zien van de oversexte dominante mannetjes. Het gedrag van deze dieren is voer voor gedragsbiologen die niet schromen een dag de rangorde in de troep te observeren. Bavianen die elkaar tolereren kruipen bijelkaar en genieten zichtbaar van de zon. Ongestoord valt een groepje in diepe slaap. Een uit de kluiten gewassen man bestraft hardhandig een puber die het waagt met een van zijn vrouwtjes te paren. Het jonge mannetje krijst, rent over de rotsen en verschuilt zich achter een vrouwtje met jong aan de borst. Het safarigedeelte is prachtig. Het publiek staat hoog, de vlakte is laag. Daardoor kijk je tegen de koppen van giraffen aan. Je kunt ze bijna aanraken. Er is een kudde zeebra’s, een paar neushoorns, een groepje gnoes en een roedel antilopen. Mooi dat in de kudde olifanten alle leeftijdsklassen zijn vertegenwoordigd. De stier heeft enorme slagtanden voor een Indische olifant. Olifantje Mauk krijgt veel aandacht van het publiek. Het geheel straalt rust uit. De dieren lijken tevreden met de ruimte en het aangeboden voedsel.

Allerlei extra’s

Nooit heb ik in een dierentuin zoveel ruimte voor ijsberen gezien. Zowel op het land als in het water kunnen ze meer dan 100 meter lopen, klauteren en zwemmen. Is het de ruimte die ze zo actief maakt? Erg mooi om naar te kijken, hoewel je meteen beseft dat deze dieren over afzienbare tijd waarschijnlijk alleen nog in dierentuinen zijn te zien. Door klimaatverandering hebben ze het nu al op de Noordpool moeilijk. Maar waar zijn de grizzly’s van het Noorder Dierenpark gebleven? Komen misschien nog, want overal wordt nog driftig gebouwd. Het verblijf voor laplanduil en sneeuwuil kwam onlangs gereed. De extra’s maken Wildlands interessant. Bij de ijsberen is een Noors vissershuis gebouwd met alle gereedschappen en netten die erbij horen. Aan de muur hangen gefileerde kabeljauwen te drogen. Stokvis. Aan de zuidkant van de zoo is een koppensnellersdorp nagebouwd. Je loopt tussen menselijke schedels en botten omhoog naar de zetel van de koning van de koppensnellers. De troon van bamboe is omringd door schedels. In de hut hangt het embleem van de koning. Er is een enorme pot waarin mensen kunnen worden gekookt. Best griezelig voor kinderen, omdat het er allemaal levensecht (vreemd woord voor kannibalen) uitziet. Wildlands wordt dit jaar afgebouwd. Het aantal bezoekers, waaronder schoolklassen, is nu al groot.

,Ik huilde en schreeuwde van vreugde’

Olifantenfan Janny Huizinga na geboorte olifantje in Wildlands:,Ik huilde en schreeuwde van vreugde’

Het zal je gebeuren. Week in week uit zit je bijna elke dag in Wildlands met maar één doel: de geboorte van een olifantje zien. Maar op het moment van de waarheid ben je er niet bij.

Het overkwam Janny Huizinga. Maar de vreugde bij de 60-jarige Emmense is er niet minder om. ,,Superblij en supertrots ben ik.” Toen een vriendin uit Groningen haar opbelde met de boodschap dat Mingalar Oo het leven had geschonken aan een kalf, raakte ze compleet door het dolle heen. ,,Ik huilde en schreeuwde van vreugde.” Nog vol van emoties haastte Huizinga zich maandagochtend om de bus van Bargeres naar Wildlands te halen. ,,De buschauffeur zei: ,Nou, er is wel wat aan de hand, geloof ik.’ Mijn hoofd was vuurrood en de tranen stonden nog in mijn ogen.”

Raar eten

Wekenlang had ze in spanning geleefd, draaide haar hele leven om de drachtige olifant Mingalar Oo. ,,Mijn zoon Robin zei laatst: ,Als jij thuiskomt, praat je nergens anders over.’ En dat rare eten stond hem ook niks aan. Dan weer pannenkoeken, dan weer dat.”

De 100 kilo wegende Mauk zag rond 00.30 uur paasmaandag het levenslicht. Janny Huizinga lag op dat moment te woelen in bed. Ze kon de slaap niet vatten. ,,Ik had een voorgevoel dat het zou gebeuren en heb de hele nacht amper geslapen.”

Herkansing

 Olifantje geboren in Wildlands in Emmen. Foto: ANP

Tot sluitingstijd observeerde ze maandag de jonge dikhuid. ,,Wat was het warm in de kas. Ik zweet me kapot en mijn benen zijn op, maar het was het allemaal meer dan waard.”

Ach, en wat die gemiste geboorte betreft: Janny Huizinga hoeft niet te wanhopen. Ze krijgt nog een herkansing, want er is nog een drachtige olifant. Die is rond juni uitgeteld. ,,Maar het kan ook eerder gebeuren. Ik blijf kijken.”

Twee jonge olifantjes in Emmen, maar wanneer komen ze nu?

Twee olifanten in Wildlands in Emmen zijn hoogdrachtig. Janny Huizinga is al tijden bijna niet bij het verblijf weg te slaan. Ze wil graag de bevalling zien.

Haar 18-jarige zoon Robin verklaart haar wel eens voor gek. Weer of geen weer, Janny Huizinga reist bijna alle dagen in de ochtenduren af naar Wildlands en zit dan tot sluitingstijd bij de olifanten te kijken. Twee vrouwtjes kunnen elk moment bevallen en het lijkt de 60-jarige Emmense fantastisch om getuige te zijn van de geboorte. ,,Mijn zoon snapt er niets van, ziet de lol er niet van in. Hij zit liever de hele dag achter de computer. Nou, dáár moet ik dus niet aan denken. Echt verschrikkelijk lijkt me dat!’’

‘Olifanten zijn het meest bijzonder’

Janny Huizinga is al jarenlang een trouw bezoeker van de Emmer dierentuin. Ook toen ze nog in de stad Groningen woonde, kwam ze er best vaak. ,,Ik vind eigenlijk alle dieren leuk om naar te kijken, maar de olifanten zijn toch wel het meest bijzonder. Moet je kijken hoe groot ze zijn en hoe ze met die takken lopen te sjouwen en te stoeien. Dat is toch fantastisch?’’

Normaal gesproken wandelt Huizinga na een tijdje door naar andere dierenverblijven, maar de laatste weken doet ze dit niet of nauwelijks. Bovendien is de bezoekfrequentie flink toegenomen. ,,Sinds ik weet dat het niet lang meer duurt voordat twee olifanten gaan bevallen, is Wildlands bijna mijn tweede huis. De geboorte van een olifantenjong, dat wil ik dolgraag zien.’’

Geen garanties

De Emmense realiseert zich dat hele dagen bij het verblijf zitten en lopen geen garanties biedt. ,,De geboorte kan natuurlijk ook na sluitingstijd gebeuren. Dan ben ik er niet en vis ik achter het net. Dat zou jammer zijn, maar dan heb ik gewoon pech gehad. Ik probeer gewoon de kans zo groot mogelijk te maken dat ik wel bij ben. Nee hoor, ik verveel me geen moment. Het is leuk om die olifanten een lange periode te volgen en geregeld maak ik een praatje met andere bezoekers.’’

Al vier jaar geen jonge olifantjes meer

Niet alleen voor Huizinga is de geboorte van twee dikhuidjes bijzonder, dat is het ook voor Wildlands. De laatste vier jaar kwamen er in Emmen geen kleine olifantjes bij. Dit had alles te maken met de dood van olifantenstier Radza en de verhuizing naar de Noordbargeres. Pas na die verhuizing, in het voorjaar 2016, kwam er een nieuw mannetje, Me Kong genaamd. Hij deed vrijwel meteen van zich spreken en bevruchtte twee dames. Inmiddels zijn we zo’n 22 maanden verder, de gemiddelde draagtijd van een olifant.

‘Het is voor iedereen afwachten’

,,De geboorte kan vandaag of morgen zijn, maar voor het zelfde geld duurt het nog even. Het is voor iedereen afwachten’’, zegt woordvoerster Hanneke Wijshake. Huizinga weet er alles van. ,,Als ik thuis kom, zegt mijn zoon vaak: ‘Weer niet zeker.’ Ik knik dan en denk: Ik heb nog geen geboorte gezien, maar ik heb wel weer een mooie dag gehad. Lekker in de buitenlucht en niet achter een computer.’’